Monthly Archives: January 2017

History of Parlours in India

Standard

FullSizeRender(2).jpg

रेनिअससन्स १४ ते १७ वे साल

पंधराव्या शतकात  uch  श्रेणीतल्या स्त्रिया त्यांचे कपाळ  उंच दिसावे  म्हणून केस तीव्रतेने मागे बांधत असे, आणि मागील केस हे पोषाखाने लपवत असे. इटलीच्या उबदार वातावरणात तेथील स्त्रिया वेणी घालायचा, केसांवर अलंकार लावायच्या  किव्वा टोपी घालायचा.  त्या काळात ब्लॉन्ड केस हे उच्च श्रेणीचे प्रतीक होते. त्यामुळे पुरुष आणि स्त्रिया दोघेही स्वतःचे केस ब्लॉन्ड रंगाने रंगवत असे. ते यासाठी केशर किंवा कांद्याचे साल या गोष्टी वापरात असे आणि इटलीच्या स्त्रिया तर तास तास भर उन्हात बसत असे आणि केसांना ब्लॉन्ड रंग देत असे.

एलिझाबेथन १५५८  – १६०३

सोळाव्या शतकात सगळे पुरुष लहान केस आणि लहान दाढी ठेवायचे कारण फ्रान्सिस पहिला याने स्वतःचे केस चुकून जाळले होते. राणी एलिझाबेथ हि तर खऱ्या arthane या काळातल्या स्त्रियांनसाठी एक आदर्श होती. समाजातील स्त्रिया तिचा गोरा चेहरा आणि लाल केसांची नकल करायच्या. केसांची नकल करायच्या. त्या भरपूर प्रमाणात पांढरी पावडर आणि लाल  टोप वापरात असे. एलिझाबेथ सारखं दिसायला स्त्रिया सफेत किंवा पांढरे शिसे वापरायचे, पण या गोष्टी हानीकारण होत्या. इटालियन स्त्रियां सारखं एलिझाबेथही स्वतःचा गालावर शिष्याचा उपयोग करून लालसर रंग द्यायची. ती स्वतःचा पापण्यांना, ओठांना आणि हातावरच्या निळ्या नसांना अलाबास्त्र पेन्सिल ने रंगवत असे, शेवटी आणण्याचा पांढऱ्या भागाची पूड लावत असे, त्यामुळे हे सगळे चिकटून राहत असे.

इसवीसन १८ १७००-१७९९

अठराव्या सालात श्रीमन्नत पुरुष पांढरे रंगाचे टोप घालत असे. जे त्यांनाच मानेला वेणीसारखे बांधत असे आणि मानेला रेशमाच्या पिशव्या किंवा काळ्या बोवने झाकत असे. काही पुरुष तर स्वतःचे केस या पद्धतीने वेणीसारखे बांधायचे. अठराव्या वर्षाच्या सुरुवातीला महिला स्वतःचे केस लहान, गाडी केलेले किंवा कुरुळे केस ठेवायच्या आणि त्याला हार घालून किंवा बोव घालून सजवायच्या. १७७० पर्यंत केस रचना hi घोड्याचा  तक्क्या किंवा तारेच्या पिंजर्याने तयार होत असे, त्याला पावडर लावण्यात येई. काही केस 3 feet पर्यंत हवेत राहत असे आणि त्याला बरोबर करायसाठी स्प्रिंगचा वापर केला जाते. ह्या  केसांना अजून सजवण्यासाठी पंख, रिबिनी, रत्न अशे वेगवेगळ्या वस्तू वापरात असे. अश्या बांधणीसाठी १ ते ३ आठवडे लागत असे. अधिवेशनाच्या वेळेस खुललेले केस हे  समाजकंटकांना आकर्षित करत असे. १७८० सालात उधळपट्टी आणि उपचार यांचा विरुद्ध प्रतिसाद म्हणून पुरुष व महिला हिररिसॉं (हेचडॉग), जाड कुरळे केस ठेवत असे.

व्हिक्टोरियन १८३७- १९०१

व्हिक्टोरियनच्या काळात लोक साधेपणा, नैसर्गिक सौंदर्य, संयमी आणि मेकअपशिवाय राहणे पसंद करत असे. वरील श्रेणीतील आणि मधातल्या श्रेणीतील स्त्रिया सौंदर्यप्रसाधन वस्तू कमी वापरत असे. भाग रंग हे वेश्या आणि नट्यांसाठीच आरक्षित होते आणि ते कामाचा वेळेस वापरात असे. सामान्य महिला फक्त चेहेऱ्यावर पोवडेरच लावत असे. त्या काळात समाज  आरोग्यशास्त्र आणि आरोग्यावर जास्त भर देत असे आणि पुष्कळशे  नियतकालिका खराब प्रतीचा सौंदर्यप्रसाधन वस्तूं बद्दल संगत असे. त्या वस्तूं मध्ये शिष्यासारखे विषारी पदार्थ असायचे. १८४० च्या सुरुवातीला स्त्रियांचे डोके गोंडस आणि शांत, तेल लावलेले असायचे. एकोणविसाव्या शतकात पुरुष लहान, कुरुळे ठेवत असे. ते केसांना मॅचसार तेल लावत असे. त्या काळात  पुरुष वेगवेगळ्या प्रकारच्या मिश्या व दाढ्या ठेवायचे.

इसवीसन १९२०

विसाव्या शतकाचा सुरुवातीला काही सामाजिक लोक्कानी व्हिक्टोरियन सौंदर्य  दर्जा बद्दल आवाज उठवला. आता नवीन प्रकारात महिला “बॉबकट”, वेव्ह अश्या केसांचा शैली महिलांच्या स्वातंत्र्याचे प्रतीक म्हणून गाजू लागल्या. सिनेमाचा प्रभाव महिलांचा केस शैलीवर दिसू लागला. त्या काळात महिला त्यांचे केस सिनेमा नटी सारखे ठेवत असत. त्या लौइसे ब्रूक आणि क्लारा बोव यांचा केस शैलीचा नकल करायचा. या कला मेकअपचा उपयोग वाढला होता. गोऱ्या महिला साधारणतः आपल्या गालाला पांढरी पावडर आणि लाल रंगाची मलाई लावत असे, पापण्यांना हिसका देऊन वर करत असे, ओठांना लाल रंग लावत असे आणि वरील ओठांणवर जास्त लक्ष देत असे. आधुनिक रीतीचा समझ असलेले लोक मधांत भांग पाडत असे किंवा  कौशल्याने केस मागे गेट असे. ते केसांना तेल व सुवासिक पदार्थ लावत असे, त्यामुळे केसांना एक चमक येत असे व केस एका जागेवर राहत असे. हि शैली रुडॉल्फ वेलेन्टीनो नामक एका सिनेमा कलाकारामुळे प्रसिद्ध झाली. कॅब चल्लोवायने “कंक” नावाची केस शैली प्रसिद्ध केली.लोक म्हणतात कि सुंदरता हि मानवांनी अनुभवलेली फक्त एक सामान्य भावना आहे. पण खऱ्या अर्थात सत्य हे खूप गुंतलेलं आहे. सुंदरता या शब्दातच एक संपन्नता आहे. आपण दररोज या शब्दाचा उपयोग वेगवेगळ्या गोष्टींना उपमा द्यायसाठी वापरतो.  उदाहरण द्यायचं झालं तर, हि स्त्री सुंदर आहे, हे मूळ किती सुंदर आहे,  हे चित्र किती सुंदर आहे, अश्या वेगवेगळ्या गोष्टी व व्यक्तींना म्हणत असतो. तसा सुंदरता हा शब्द प्रशंसा करायलाच वापरला जातो, पण त्याचा नेमका अर्थ हा संदर्भावर अवलंबून आहे.

अठराव्या शतकात सुंदरता या शब्दाला एक वेगळेच महत्व आले. अठराव्या शतकात शौदर्यशात्राचा उदय झाला आणि या मुळे सुरतेला एक वेगळेच महत्व आले. शौदर्यशात्राध्य सुंदरतेला बाकी सगळ्या पेक्षा जास्त महत्व देतअसे. यानंतर सुंदरतेकडे एकागांभीर्याने बघितल्या जाऊ लागले. सुंदरतेवर विविध सिद्धांत मांडले जाऊ लागले. तशी या कलेची सुरुवात ग्रीक लोकांन पासून झाली. आता सध्याचा काळात जे हि काही सुदंरता वाढविण्यासाठी सौंदर्यप्रसाधन वस्तूं वापरल्या जातात,  त्याचा उदय ग्रीकलोकांनपासून झाला. सुंदरतेचा  विकास प्रत्येक ठिकाणी वेगवेगळ्या प्रकारे झाला, पण ग्रीक लोकांनी त्याचा विकास एका वेगळ्या श्रेणी वर केला. ग्रीक लोकांना स्वतःची सुंदरता वाढविण्यासाठी किंवा तशीच ठेवण्याचे  प्राधान्य  होते. अश्याच प्रकारे रोमनही स्वतःच्या पसंदी प्रमाणे सुंदर दिसायचा प्रयन्त करत असे. अश्याच प्रकारे उंची हि सुंदरतेचा एक भाग समजल्या जात असे. महिला आणि पुरुष आपल्या उंची कडेही विशेष लक्ष देत असे.

Parlour: Partnerships and Collaborations

Standard

In order to give the audience a genuine journey, OQ needs the following elements within the performance:

Beauty products used in Salons:

  These will form the backdrop to some of the stories being performed. In order to make a visual impact we need at least 100-200 individual pieces of creams, shampoos etc used in the salon trade. These will not be used and returned to the respective salon / supplier after the performance.

A Hairstylist:

Since hair is a very big part of the performance, we would like to create a live art piece with a hairstylist who will cut and style an actor’s hair during the piece. If time permits we would also like to invite members of the audience to take the seat and spill their heart as their hair changes shape.

A Grand Introduction to: Parlour, or it all started with hair

Standard

2017-01-26-photo-00000094Presented in Collaboration with TIFA Working Studios

 

The first beauty salon started in the 1800’s – one of the first businesses owned by, run by and catering to women. Even today, the beauty parlour is a space we keep going back to – to look better, to feel better, to fit in. But, who are the people who work in parlours’? What do they think of beauty? What do they think of the work they do? What do they think of us?

 

These questions inspired OQ to put together a team of dancers, theatre actors, writers and a photographer. Together we began to reconstruct the myth of beauty in the performance space. Our work was informed by days spent working at and observing parlours from within, interviewing people who work there and seeking out input from hajam dukkans, beauticians, hair-stylists and high-end salons.

 

We are looking at the concept of beauty, labour and ritual – starting with the space of the beauty parlour. The experiment hopes to expand then to space of the ‘home’ and then on to ‘spiritual’ services.

  • Process Duration: January 2017 – August 2017
  • First Showcase: 8:30 PM, M C Ghia 11th February, 2017 at the Kala Ghoda Arts Festival, 2017

 

We are looking at doing at least 10-15 shows across Pune, Mumbai as well as Bangalore, Delhi, Kolkata in this year.

 

Note on Performance:

Imagine a space of healing, of secret rituals and whispered voices, of smiles and warm eyes. You dip your feet in warm water as someone washes away your sins. You can talk if you want to – about anything under the sun or of nothing at all. Or listen, there are stories a plenty in this sacred circle.

That mirror there? What do you see in it? Are those your empty eyes that stare back? Is that your heart unburdening itself? Stand there for as long as you want, this time is your time and the secret is safe between the mirror and you.

All those things you see – lotions, unguents, potions, poultices – products all to make you look better, feel better and win all those hearts you’ve been chasing for so long. But who is that who sits there, pulling on one colour and then the next. Will anything ever look good on her? Those red lips and rosy cheeks she so desperately paints on, those eyebrows she plucks and the hair she hides, that blemish she is covering – will it save her? Why is she so desperate? Will you hear her story? Will you help her paint a new face?

See those two? Trapped by their mistakes? Their hair pulls and stretches. You can hear them shriek in pain. Do you want to set them free? It’d be so easy! But be careful. They may not be as helpless as you believe.

And who is that man who sits in a hair. Commanding, crying, caressing – what does he want? Snip! Snip! Snip! That pair of scissors is in practiced hands, yet his bawling never stops! His lost loves, his burning desires. Who can hear them over a chopping sound?